فهرستی از آثار

• مثنوی موسی و شعبان
• بهاران ابیدر
• شعروعرفان (بنمای رخ)
• یادگار دوست
• ساقی نامه و صوفی نامه ۱
• ساقی نامه و صوفی نامه ۲
• نجوا
• بشنو از نی
• سخن تازه
• دیوان شمس
• لاله بهار
• شورانگیز
• درگلستانه
• زمستان
• کنسرت اساتید موسیقی
• گل صدبرگ
• آتش در نیستان
• چاوش ۲
• چاوش ۴
• چشم به راه
• کنسرتی دیگر
• دل شیدا
• کیش مهر
• مطرب مهتاب رو
• بی قرار
• حیرانی
• غم زیبا
• سفر به دیگر سو
• کتاب ریاضت

شهرام ناظری

شهرام ناظری خواننده و استاد موسیقی ایرانی است.

وی در خانواده‌ای اهل موسیقی در کرمانشاه به‌دنیا آمد.

 در ۸ سالگی وارد گروه اهل عرفان شد.

در ۱۱ سالگی اولین کار وی از تلویزیون ملی ایران پخش شد.

از آن پس شروع به فرا گیری ردیف آوازی ایران نمود.

در همین ایام علاقه‌مند به موسیقی عرفانی و ادبیات معاصر ایران

علی الخصوص مولانا و عطار شد.

استادان وی جمعی از بزرگان موسیقی سنتی ایران

 از جمله عبدالله دوامی، نور علی برومند و محمود کریمی بودند.

وی همچنین برنامه‌های زیادی با دو گروه مشهور عارف و شیدا

اجرا کرده است و صاحب آثار ضبط شده زیادی می‌‌باشد.

                   یا هو

  نه بسته ام به کس دل
  نه بسته کس به من دل
  چو تخته پاره بر موج
  رها رها رها من

   ز من هر آن که او دور
   چو دل به سينه نزديک
   به من هر آنکه نزديک
   از او جدا جدا من

  نه چشم دل به سويي
  نه باده در سبويي
  که تر کنم گلويي
  به ياد آشنا من

 

 ستاره ها نهفته

  در آسمان ابري
 

 دلم گرفته اي دوست
 

  هواي گريه با من
 

   هواي گريه با من

 یا هو

خیر و شر هر عمل کز آدمی سر میزند

مزد اعمالش بزودی، پشت در، در می زند

مادر به فرزندش نصیحت میکرد که مامان جون موهای برادر کوچکت را نکن

این کار بدی است که شیطان به تو یاد داده .

پسرک گفت : ولی مامان اون لگدی که بهش زدم از ابتکارات خودم بود.

تا به حال به هیچ کدوم از آرزوهات رسیدی؟

بله وقتی بچه بودم و ما مانم موهایم را کوتاه میکرد

 آرزو داشتم ای کاش کچل بودم !!!

و چنان در تاریکی مست قدم میزد

که باران هم نتوانست دلش را

با نور آشتی دهد .ح.ن

 به نام خدا

دل و جانم به تو مشغول و نظر در چپ و راست   

     تا حریفان ندانند که تو منظور منی

عزیزمن خدای من

آمد

کسی آمد

مرا با نگاهش تا آنسوی دل همراهی کرد .

چشمانش هنوز بیادم مانده !

سالها گذشت اما برای من آن سفر باقیست .

 ح.ن

  من و تو ، تو و من همه گم کنیم
 

 بیایید تا جمله مستان شویم                  

  ز مجموع هستی پریشان شویم 

 چو مستان به هم مهربانی کنیم;    

      دمی بی‏ریا زندگانی کنیم 

  بگرییم یکدم چو باران به هم                   

   که اینک فتادیم، یاران ز هم 

اسامي بازيكنان تيم ايران: مهدي رحمتي، هادي عقيلي، جلال حسيني، ستار زارع،‌ حسين كعبي، ابراهيم صادقي، جواد نكونام، مسعود شجاعي (آندرانيك تيموريان)، فريدون زندي (مجتبي جباري)، غلامرضا رضايي (عليرضا نيكبخت واحدي) و محسن خليلي.

سرمربي: علي دايي.

جام حذفی باشگاههای کشور

جام حذفی باشگاههای کشور نخستين بار در سال 1355 برگزار شد كه طی آن ملوان انزلي از تيم‌هاي قدرتمند آن مقطع در جام تخت جمشيد، موفق شد در بازي فينال با نتیجه  4 بر 1 تیم تراكتورسازي تبريز را مغلوب كند و اولين قهرمان جام حذفي ايران لقب بگيرد

با هم    قرار گذاشتیم      

 یکی شویم

.

.

.

یک نفر  را دیدم

 از دور دست ها

با قلم سبزش دل را

نقاشی می کرد .

خانه ای آنجا بود

 عبور کردم

هیاهوی فاصله ها را .

تا آنجا که نور مهیمن بود

آمدم تا کنار روشنایی حضور

راه رادیدم

چراغ ها را

هدیه کرده بودند به معابر.

تا  انتهای محو همه چیز 

آرام وخاموش رفتم !

رفتم تا بیداری

 تا هشیاری عشق !

هرچه ظلمت

هر چه نور

رسیدم به غربت حضور

عشق تلاوت میشد

مرا به آغوش کشید

ومن نیز او را

زمزمه کردیم

لحظه ای شد

با هم قرار گذاشتیم یکی شویم .

 هو

باران که می بارد تو می آیی ...

 باران پاک میکند دل را

 ببار ای ابر بهاری من

 چشمانم منتظر شستشوی توست

ببار و طراوت بخش این کهنه زمین بی آب را.

ح.ن

هر وقت گلی را بو کردی هرگز اونو نگاه نکن چون اگه نگاهتو به خاطر بسپاره شوق دوباره دیدنت اونو پرپر میکنه

میخواهم امشب در غروب عاطفه ها

می خواهم امشب در غروب عاطفه ها

 به مهربانی تو تکیه کنم

به عاشقی در تو

 به حضور در تو

به اندیشیدن در تو  و با تو بودن

بیا نگاه مرا برای تماشای خودت بخر

مثل تو نیست هیچ کجا معبود من

 یا هو

از: ح.ن

طبیعت من چقدر تماشایی است وقتی

به تو می اندیشم ای خدای من

مرا با سرسبزی تو میشناسند و دیگر هیچ.

ح.ن

ای عشق به درد تو سری میباید

تا شقایق هست زندگی باید کرد ...

پشت این در کسی است که تو را می خواند

 و همواره  در آیینه ی خویش تصویر حقایق دلبری را با تو هم صدا میشود .

 ای دوست  وجودم شعر عاشقانه را از الرحمن الرحیم  هدیه گرفته است

بیا یکدم از این لحظه که در آن تنفس میکنیم  زیبا بیندیشیم و زیبا بسازیم

باغ جان گلهای باطراوتش را به هر چه بیدل است تقدیم میکند .ح.ن. خرداد ۸۷ . تهران

گفتی که میای قربونتم پس آخه کی ؟

یا مولا دلم تنگ اومده !!!

شیشه ی دلم ای خدا  زیر سنگ اومده ............

........................................................................................................................................

مهربانان کجائید؟

چشمانم همیشه بارانی

تا قلبم زیر این آبهای زلال

شستشو دهد حرفهای نگفته ی مرا

هر که میخواند این صحبت نا پیدای درون پاک

همدل و همیار و هم آئین منست

سفره ی پر مهر من منتظر میهمان تازه ایست

گل وجودم نثار هر عاشق

زیبایی ها را در یابید .ح.ن.جمعه .۲۴.خرداد.۸۷.

_{دریا دریا گذشته ام در طوفان از پی تو ....}

صلوات بر محمد وآل محمد ص فعلی از افعال ما است

و علم وعمل هر دو جوهرند که گوهر انسان را 

می سازند و عین حقیقت و ذات  انسان می شوند .

و انسان کامل مبرای از امکان استعدادی است

که در کمال به فعلیت رسیده است هر چند

عبد شکور است پس بدان که صلوات عائد ما

میشود که نقص به کمال  واز قوه به فعلیت

می رویم  نه عائد آنکه خود عاری از قوت  است  .

در لیالی قدر قرآن به دل کن ،نه فقط قرآن به سر ،که اولی جوهر ذات تو

گردد و دومی خارج از گوهر تو است .

یک:

آن که خود را نشناخت چگونه دیگری را

 می شناسد .؟ !

دو:

آن که از صحیفه ی نفس خود آگاهی ندارد از کدام

کتاب و رساله طرفی میبندد؟!

سه :

آن که گوهر پاک ذات خود را تباه کرده است چه

 بهره ای از زندگی برده است ؟ !

چهار :

آن که خود را فراموش کرده است از یاد چه چیز

خرسند است؟!

پنج:

آن که میپندارد کاری برتر  از خود شناسی و

خدا شناسی است  چیست؟!

باز از یاد تو در سوز و گداز آمده ام

 به گدایی به سر کوی تو باز آمده ام

چه مرادی که مریدی چو تو نادیده کسی

چه مریدی که ز نازت به نیاز آمده ام

تو که نزدیکتر از من به منی میدانی

که من خسته دل از راه دراز آمده ام

همه جا کعبه ی عشق است و من از دعوت دوست

تا بدین کعبه در خاک حجاز آمده ام

سمت رندی خود را به دو عالم ندهم

که نه چون شیخ ریا شعبده باز آمده ام

برگ یاسان من  امید عطا پاشی تو است

از خطا پوشیت ای بنده  نواز آمده ام

در سیه چال فنا شش جهتم جال بلا

زان نشیب از کرم تو به فراز آمده ام

سفره ی رحمت گسترده ی تو خواند مرا

بر سر سفره ی بازت به جواز آمده ام

طاق ابروی توام حاجب ذاتست و صفات

که به محراب عبادت به نماز آمده ام

از عشق و عاشقی سخنی بر ملا کنیم

بی عشق و عاشقی حقیقی کجا رویم

امیدوارم از این وبلاگ استفاده ببرید

یا هو