آهوی زخمی در دشت چگونه رهدا

 
 مانده او تنها تنها ز پا می فتدا 

به نام خدا

سخنم مست و دلم مست و صفتهای تو مست

همه در هم دگر افتاده و در هم نگرانند

ز هجرانت دل دیوانه دارم

بصحرای غمت کاشانه دارم

به امید وصالت ای گل من

چو بلبل ناله ی مستانه دارم

                    یا هو

با خلق خدای مهربانی چه خوش است

بی جاه و مقام زندگانی چه خوش است

یا هو

  من درد تو را زدست آسان ندهم

 دل بر نکنم زدوست تا جان ندهم

از دوست بیادگار دردی دارم

 کان درد بصد هزار درمان ندهم

   یادگار دوست     

                    مگه نه؟

من و تو قصه ی یک کهنه کتابیم . مگه نه؟
یه سوالیم ، یه سوال بی جوابیم  . مگه نه؟
یه روزی قصه ی پرغصه ی ما تموم میشه
آخرش نقطه ی پایان کتابیم . مگه نه؟
پشت هم موج بلا میشکنه و جلو میاد
وای بر ما که رو آب مثل حبابیم . مگه نه؟
کی میگه ما با همیم ، ما که با هم جفت غمیم
دو تا عکسیم و به زندون یه قابیم . مگه نه؟

ای خدا ابر محبت چرا بارون نداره

آسمون خشکه و ما تشنه ی ابریم . مگه نه ؟
کار دنیا رو که چشمم دیده بود گفت به دلم
ما دو تا پنجره ی رو به سرابیم . مگه نه . مگه نه ؟

میلاد علی ع فرزند کعبه بر همه ی شیعیان مبارکباد.

                          یا هو

        مستی سلامت میکند پنهان پیامت میکند

       آنکو دلش را برده ای جان هم غلامت میکند

       ای نیست کرده هست را بشنو سلام مست را

       مستی که هر دو دست را  پابند دامت میکند                             

 یا هو

پوشیده چون جان میروی اندر میان جان من

سرو خرامان منی ای رونق بستان من

چون میروی بی من مرو

ای جان جان بی تن مرو

وز چشم من بیرون مشو

 ای شعله ی تابان من

هفت آسمان را در برم وز هفت دریا بگذرم

 چون دلبرانه بنگری در جان سر گردان من

تا آمدی اندر برم  شد کفر و ایمان چاکرم

 ای دیدن تو دین من ای روی تو ایمان من

وز لطف تو چون جان شدم

وز خویشتن پنهان شدم

 ای هست تو پنهان شده

در هستی پنهان من                                     

گر بیدل و بی دستم وز عشق تو پا بستم

صد بند که بشکستم آهسته که سر مستم

در مجلس حیرانی جا نیست مرا

زان شد که تو میدانی آهسته که سر مستم

پیش آی دمی جانم زین بیش مرنجانم

ای دلبر خندانم آهسته که سر مستم

                  مبتلا

  نه همزبانی  نه همنوایی

 تا بگویم من زعشقت حکایتی

 نه مهربانی  نه چاره سازی

 تا کنم از سوز پنهان شکایتی

 نوای منی  بینوای توام

 بلای منی   مبتلای توام

 سرود منی  چنگ وعود منی

 وجود منی تارو پود منی

زدست محبوب ندانم چون کنم

 وز عشق رویش دیده جیحون کنم

 یار من دلدار من کمتر تو جفا کن

یادی آخر تو زما کن یادی آخر تو زما کن    

یا هو  

ای لولیان ای لولیان یک لولی دیوانه شد

منکه زجان ببریده ام چون گل قبا بدریده ام

ای آتش آتش فشان این خانه را ویرانه کن

این عقل من بستان زمن بازم ز سر دیوانه کن

 چگونه فریادت نزنم  چرا دم از یادت نزنم

  در اوج تنهایی 

اگر زمین ویرانه شود جهان همه بیگانه

شود  تویی که با مایی 

ای نامت از دل و جان در همه جا به هر زبان جاری

عطر پاک نفست سبز و رها از آسمان جاری

نور یادت همه شب در دل ما چو کهکشان جاری

تو نسیم خوش نفسی من کویر خار و خسم

گر به فریادم نرسی همچو مرغی در قفسم

تو با منی اما من از خودم دورم

چو قطره از دریا  من از تو مهجورم

 به نام خدا

هرکه خود داند و خدای دلش

که چه دردی ست در کجای دلش

    یا علی گفتیم و عشق آغاز شد

                      هو    

         
  بگذار سر به سینه ی من تا که بشنوی

       آهنگ اشتیاق دلی درد مند را

  بیا بیا بیا تا قدر همدیگر بدانیم

  که تا ناگه ز یکدیگر نمانیم

                         رفیقان جان فدای دوست کردند

                          سگی بگذار ما هم مردمانیم

    مشنو ای دوست که غیر از تو مرا یاری هست ...

  برخیز که از غیر تو ؛ تو را دادرسی نیست

  گویی همه خوابند ؛ کسی را به کسی نیست

  آزادی و پرواز ؛ از آن خاک به این خاک

 جز رنج سفر از قفسی تا قفسی نیست

 این قافله از قافله سالار خراب است

 اینجا خبر از پیشرو و بازپسی نیست

 تا آئینه رفتم که بگیرم خبر از خویش

 دیدم که در آن آئینه هم جز تو کسی نیست

                      یا هو

اشکای یخیمو پاک کن

  درای قلبتو واکن

  صدای قلبمو بشنو

  من چه کردم با دل تو

.

.

 اگه یه روز بگم ازین حکایت

  که بتو کردم عادت

   دلم پیش دلت مونده تو زندون رفاقت

.

.  رفاقت

.

   اگه یه شب برسم به  حقایق

    میشم خدای عاشق

  میگم رازمو به ستاره ی دریای قلبت

   دریای قلبت!!

به نام خدا

چو نیلوفر عاشقانه چنان میپیچم به پای تو

که سر تا پا  بشکافد و ز هر  بندم   در هوای تو

به دست یاری اگر که نگیری  تو دست دلم را  دگر که بگیرد

به آه وزاری  اگر نپذیری شکسته دلم را دگر که پذیرد

دودست دعا بر آورده ام بسوی آسمانها

که تا پر کشم  براه غمت  رها در کهکشانها

 یا هو

میخواستم دریایی باشم

لحظه به لحظه

حرکت کردم

تا پروازی نصیبم شد.

از ح.ن

میخواستم صدایش کنم

ولی 

 بانگاهم

همه چیز را گفتم ...

عمیق تر  مرا ببین

لحظه ها در حرکتند .

 ح.ن              

              من چرا دل به تو دادم که دلم می شکنی

            یا چه کردم که نگه باز به من می نکنی

                                دل و جانم به تو مشغول و نظر در چپ و راست

                                            تا ندانند حریفان که تو منظور منی                          دیگران چون بروند از نظر از دل بروند 

  تمساحه میره گدایی ...میگه:

به من بد بخت مار مولک کمک کنید.!!!      

   دوش می آمد و رخساره بر افروخته بود

ذکر:

 ذکر یعنی نماز و یاد خدا .

  نماز و روزه ذکر خداست.

  با نماز قلب جلا پیدا میکند روشن  و تمیز میشود و گرد و غبار  از آن زدوده  میشود .

 خدا بنده ی ذاکر  را دوست دارد . و عبد هم خدا را دوست دارد .

وقتی بنده دوست خدا شد چیزی را که دیگران  نمی فهمند  او میفهمد .

                                                            صراحیه        

   و هر لحظه

   یاد او

   میآمد

 تراوش عشق

 برکشید هر چه غبار محزون را !

 رخساره ام ندیدی!

 ندیدی چشم بیقرارم

 تا آسمان رهایی

 چه معصومانه پر کشید !!!

  رها رها رها

  مثل قاصدک های جان پاک

 مست از صراحیه

 و

 هر لحظه

 یاد او

 می آمد

  و هیچ وحشتی دیگر

  هجوم نمیاورد

  تا آن دور دست درون

 نگاهم غرق بود در شوق رهایی

 و هر لحظه

 یاد او

 میآمد.

از ح.ن ۲۹ خرداد۸۷.تهران

بگذار اشتیاقم در حضور بماند

و

این همه تاریکی که شکوه میکنند !!!

نظاره نکنم

من در باغ خاطرم

هر چه زیباییست

سبز می اندیشم .                           از. ح.ن

عجب بچه پر روییه ها ؟ نه !!!!!!!!!!!!!!!

به نام خدا

میخواستم از روزگار شکایتی کنم فهمیدم چقدر

 بی ادب شدم پس سکوت را برتر دیدم ...از ح.ن

یا هو

وقتی دستام خالی باشه

وقتی باشم عاشق تو

غیر دل چیزی ندارم

که بدونم لایق تو

دلمو از مال دنیا

به تو هدیه کرده بودم

با تموم بی پناهی

به تو تکیه کرده بودم

هر جا بودم با تو بودم

هر جا رفتم با تو رفتم

تو سبک شدن تو رویا

همه جا به تو رسیدم.

سردمه ! بیا کنارم

تا دو  دستامو  بگیری

توی اون دستای گرمت

ح.ن

تو سبک شدن

تو رویا

همه جا به تو رسیدم ...

منم مستی و اصل من می عشق

بگو از می بجز مستی چه زاید

سبز میماند دل من

بیاد مهربانی های یارم ...

ح.ن

   بدون اینو که دل من

              شده جادو به طلسمت

افتادن از چشمهای توست !!!

به نام خدا

میخواهم گلم باشی ...

تو باز بشی ومن احساست کنم

سبز باشی

و من نظاره کنم

  .....             تاعشق را معنا کنم 

 یا هو

لبان من قصه ی عشق را چه زیبا معنا کرد .

بیا تا در حضور محبت

نام تو را

بزبان بیاورم .

ای دوست.

از ح.ن

بگذار تنم آرام گیرد

با صدای آب ...

ح.ن

اگه قلب میل داری خوب بفرما !

تویی تنها که می خوانی

رثای قتل عام و خون پامال تبار آن شهیدان را

تویی تنها که می فهمی

زبان و رمز آواز چگور نا امیدان را

تویی تنها که می خوانی .

شفیعی کد کنی