به نام خدا

ماه رمضانم :

مبادا  ماه تو پایان پذیرد

ولی  این بنده ات سامان نگیرد

الهی از تو میخواهم در این شبهای عزیز

وصال جان با جانان

همه ی دوستانم را

و

همه ی دوستان دوستانم را

و

همه ی آنانکه

تو را جستجو کردند به بهترینها

بیامرزی و قدری نصیبشان فرمایی

ای مهربانترین مهربانان

آمین رب العالمین

از همه ی محبان علی

التماس دعای مخصوص

باشد که آمرزیده شویم

یا

علی علی علی علی علی علی  علی علی علی علی علی علی علی علی علی علی علی علی علی  علی علی علی علی علی علی علی علی علی علی علی علی علی علی  علی علی علی

علی علی علی علی ع

ديريست که ما منتظر روي تو هستيم

   ما بند نجابت به تن اسم تو بستيم

     ديريست که دلداده ما خانه نشين است

    جاي قدمش بوسه به صد چاک زمين است

         پلک دلم امشب به نبودت پر درد است

      اين فصل کبود از غم هجران تو سرد است

         اي ساقي دلهاي جهان مست نگاهت

   اين ماه فرومانده ز چشمان سياهت

     ديريست که ما منتظر و خانه بدوشيم

        وقتي که قمر نيست همه تا رو خموشيم

    اي صاحب اين ثانيه ها پس تو کجايي

      فهميده ام اين جمعه گذشت و نمي يايي

      ديريست که در جمعه همه مست غروييم

  از ناله پريم وغزل سنگ و رسوبيم

یاهو 

سرگذشت

می خروشد دریا 

 داستانی نه دراز

اشعار مثل  لحظات ما گاهی شاد و گاه

غمناک !

از شادیش سپاس بینهایت

و

 از غم درس زندگی

میآموزم

ح.ن

یا هو 

به نام خدا

میلاد

کریم

اهل بیت

مبارکباد

یا هو

خانه ی سودا دلم

.

.

.

در طلبت    رفت       به هر جا دلم

در طلب        زهره رخ         ماه رو

 

می نگرد           جانب بالا         دلم

فرش غمش         گشتم     و             آخر ز بخت

 

رفت بر این        سقف مصفا    دلم

 

آه که امروز             دلم را چه شد  !!!

 

دوش چه گفته است کسی   با دلم

از  طلب گوهر               گویای عشق

 

موج زند         موج       چو دریا دلم

 

روز شد    و  چادر شب      می درد

 

در پی آن عیش           و تماشا دلم

 

از دل تو   در دل من        نکته​هاست

 

آه چه ره است          از دل تو تا دلم

گر نکنی                 بر دل من رحمتی

 

وای دلم        وای دلم          وا دلم

  

ای تبریز          از هوس شمس دین

 

 

چند رود سوی ثریا دلم

 

 

 

 

 

 

 

هر چه شکفتم تو ندیدی مرا

رفتی و افسوس نچیدی مرا

ماندم و پژمرده شدم ریختم

تا که به دامان تو آویختم

دامن خود را متکان ای عزیز

این منم ای دوست به خاکم مریز

وای مرا ساده سپردی بباد

حیف که نشناخته بردی زیاد

همسفر بادم از آن پس مدام

می گذرد بی خبر از بام و شام

میرسم اما به تو روزی  دگر

پنجره را باز گذاری  اگر !

به هزار در که بستی تو برویم

به نگاه دل نشینی باز گشودم

.

.

.

من تو را در آغوش مهر ...

خلوت عشق...

سکوت ...

یافتم .

(با من بمان ای خود من)

ح.ن

یا هو

صدای جان  و صدای طبیب

خوش آمد از صبا اینم پگاهی

که خوش می خواند سر بر خاک راهی

 که دردا آدمی را همت عشق

برفت ا ز یاد و پاس حرمت عشق

تو قدر عشق خود بشناس بلبل

مگو با خار هم نازکتر از گل

که گل گر  نوازش ور ستیز است

برای مرغک عاشق عزیز است

برا ی آنهایی که لطافت جانشان برابر صداقت کلامشان

و

زیبایی فکرشان مساوی عشقشان

است...ح.ن

یا هو

باز آی و دل تنگ مرا مونس جان باش

وین سوخته را محرم اسرار نهان باش

زان باده  که  در میکده عشق  فروشند

ما را دو سه ساغربده و گو رمضان باش

در خرقه چو آتش زدی ای عارف سالک

جهدی کن وسر حلقه رندان جهان باش

دلدار   که  گفتا به توام دل  نگرانست

گو میرسم اینک به سلامت نگران باش

خون شددلم ازحسرت آن لعل روانبخش

ای درج محبت به همان مهرونشان باش

تا  بر دلش  از غصه  غباری  ننشیند

ای سیل سرشک ازعقب نامه روان باش

یا هو 

به نام خدا

گویند عارفان هنر و علم کیمیاست

وان مس که گشت همسر این کیمیا   طلاست

صدای عشق را باید از درون پاک جست

صداقت شرط اول عاشقیست

گر مرد رهی

بسم الله

.

.

.

ای دوستان یکدله من کیستم ؟

من کیستم؟ !!!!!

 یا هو

اي صبا نكهتي از خاك ره يار بيار

حافظ علیه الرحمه میفرماید:

بگرفت کار حسنت چون عشق من کمالی

خوش باش زانکه نبود این هردو  را زوالی

در وهم مینگنجد کاندر تصور عقل

 آید بهیچ معنی زین خوبتر مثالی

چون من خیال رویت جانا بخواب بینم؟

کز خواب می نبیند چشمم بجز خیالی

شد حظ عمر  حاصل گر زانکه با تو مارا

هر گز  بعمر روزی روزی شود وصالی

آندم که با تو باشم  یکسال هست روزی

واندم که بی تو باشم یک لحظه هست سالی

رحم آر بر دل من کز مهر روی خوبت

شد شخص ناتوانم باریک چون هلالی

حافظ مکن شکایت گر وصل دوست خواهی

زین بیشتر بباید بر هجرت احتمالی

 تقدیم به آنانکه عشق حقیقی

را ادراک میکنند

 دختر جوانی چند روز قبل

از عروسی آبله سختی

گرفت و بستری شد.

نامزد وی به عیادتش رفت

و در میان صحبتهایش از

 درد چشم خود نالید.

 بیماری زن شدت گرفت

و آبله تمام صورتش را

پوشاند.

 مرد جوان عصازنان به عیادت نامزدش میرفت

و از درد چشم مینالید.

موعد عروسی فرا رسید.

زن نگران صورت خود که آبله آنرا از شکل

 انداخته بود

و شوهر هم

که کور شده بود.

 مردم میگفتند چه خوب عروس نازیبا

همان بهتر که شوهرش نابینا

باشد.

 20 سال بعد از ازدواج زن از دنیا رفت،

 مرد عصایش

را کنار گذاشت و چشمانش را گشود.

همه تعجب کردند. مرد گفت: "

من کاری جز شرط

عشق را به جا نیاوردم". 

به نظرم داستان جالبی بود براتون در نظر گرفتم.

امیدوارم مورد قبول عزیزان  باشد.

حلول ماه رمضان بر همه مسلمانان

مبارکباد

زندگي » زيباست، كو چشمي كه « زيبائي » به بيند ؟

كو « دل آگاهي » كه در « هستي » دلارائي به بيند ؟

صبحا « تاج طلا » را بر ستيغ كوه، يابد

شب « گل الماس » را بر سقف مينائي به بيند

ريخت ساقي باه هاي گونه گون در جام هستي

غافل آنكو « سكر » را در باده پيمائي به بيند

شكوه ها از بخت دارد « بي خدا » در « بيكسي ها »

شادمان آنكو « خدا » را وقت « تنهائي » به بيند

« زشت بينان » را بگو در « ديده » خود عيب جويند

« زندگي » زيباست كو چشمي كه « زيبائي » به بيند ؟

(( بيست و نهم تير   1351 ))

سُکر:مست شدن - حالتی که بر اثر نوشیدن باده و غیره در شخص ایجاد میشود

که باده را  نوشیدن جان از می هستی بود

یا هو 

به نام خدا 

ای شب از رویای تو رنگین شده

بعضی وقتها یاد یاران

 چقدر شیرین و لذت بخش

است!!!

بردي از يادم ، دادي بر بادم ، با يادت شادم

 به نام خدا

جای آن دارد که چندی هم ره صحرا بگيرم

بی تو ای آرام جان با دل تنها چه کنم

حاصل عمر

بسکه جفا ز خار ئ گل دید در دل رمیده ام

به نام خدا

تساوی حق پرسپولیس

نبود!!!

باز هم الحمدلله

ای وای من، ای وای من

                                     به نام خدا

ای مهربانتر از برگ، در بوسه‌های باران!

آیینة نگاهت، پیوند صبح و ساحل

بازآ که در هوایت، خاموشی جنونم،

ای جویبار جاری! زین سایه برگ مگریز

                                     کاینگونه فرصت از کف، دادند بی‌شماران.

یا هو