به نام خدا

موسيقي

هرموسيقي اي راكه مي خواهيد گوش

دهيدببينيدازكجامي آيد

اگرازشهرت طلبي و

بي بندوباري وپول طلبي مي آيد

معلوم است كه به همان جا

 هم شمارادعوت مي كند

 وبه همان جايي هم كه از آن مي آيد

 منتهي مي شود.

محبوب

محبوب مطلق فقط اوست وهرجامحبوبي هست

بخاطراينست كه نشاني ازآن محبوب مطلق دراوهست  .

موفق و پایدار باشید

یا هو

سلام به ستاره ی زیبای من

ای دورترین ستاره  ی من

 میخواهم امشب

تو را فریاد بزنم

تا شایدبتوانم صبحی

 رازی  نشکفته را  فاش کنم

 میخواهم  درسبد رفاقت

یک دنیا نور و تجلی تقدیمت کنم

بیا  

بیا

پنجره های افق را باز باز بگشای

میدانی ؟!!!

 از ابری که هر نوری را میپوشاند

تو غافل هستی !!! غافل.

 آه که ندانستی

ندانستی آه

  بگذاربگویم که :

کیستی و کیستم

از نوری برایت بگویم که ...

هر روز تو را در بر میگیرد

 تادوباره برگردی و شبها را سوسو بزنی.

میخواهم نقش عاشقانه ی خورشید را برایت

ترسیم کنم

یا نه  !

 حریر روی قلبت را کنار بزنم

  تا حضور گرم عشق را احساس کنی

بیا کنارم

 من همان حضور سبزت هستم به نام دل

میخواهم زندگی را معنا کنم

و شاید...

 میخواهم معنا را زندگی کنم.

میخواهم قصه ی همه ی شبها  ی ابری

 شبهای بی نورت را بازگو کنم

آه آه  که تو پنهان بودی

و

 هیچکس نفهمید تو را !!!

 اجازه بده

فریاد کنم تو را

میخواهم امشب تو را در آغوش محبت

 به تبسمی میهمانت کنم

تبسم زیبای عاشقانه

پس کنارم باش و بشنو!

شاید لحظه ای درنگ هم دیر باشد.

ح.ن.مهر۸۷

دوشنبه

یا هو

سرگذشت

می خروشد دریا 

 داستانی نه دراز

اشعار مثل  لحظات ما گاهی شاد و گاه

غمناک !

از شادیش سپاس بینهایت

و

 از غم درس زندگی

میآموزم

ح.ن

یا هو 

هر چه شکفتم تو ندیدی مرا

رفتی و افسوس نچیدی مرا

ماندم و پژمرده شدم ریختم

تا که به دامان تو آویختم

دامن خود را متکان ای عزیز

این منم ای دوست به خاکم مریز

وای مرا ساده سپردی بباد

حیف که نشناخته بردی زیاد

همسفر بادم از آن پس مدام

می گذرد بی خبر از بام و شام

میرسم اما به تو روزی  دگر

پنجره را باز گذاری  اگر !

به هزار در که بستی تو برویم

به نگاه دل نشینی باز گشودم

.

.

.

من تو را در آغوش مهر ...

خلوت عشق...

سکوت ...

یافتم .

(با من بمان ای خود من)

ح.ن

یا هو

صدای جان  و صدای طبیب

خوش آمد از صبا اینم پگاهی

که خوش می خواند سر بر خاک راهی

 که دردا آدمی را همت عشق

برفت ا ز یاد و پاس حرمت عشق

تو قدر عشق خود بشناس بلبل

مگو با خار هم نازکتر از گل

که گل گر  نوازش ور ستیز است

برای مرغک عاشق عزیز است

برا ی آنهایی که لطافت جانشان برابر صداقت کلامشان

و

زیبایی فکرشان مساوی عشقشان

است...ح.ن

یا هو

به نام خدا 

ای شب از رویای تو رنگین شده

بعضی وقتها یاد یاران

 چقدر شیرین و لذت بخش

است!!!

بردي از يادم ، دادي بر بادم ، با يادت شادم

 به نام خدا

جای آن دارد که چندی هم ره صحرا بگيرم

بی تو ای آرام جان با دل تنها چه کنم

حاصل عمر

بسکه جفا ز خار ئ گل دید در دل رمیده ام

ای وای من، ای وای من

                                     به نام خدا

ای مهربانتر از برگ، در بوسه‌های باران!

آیینة نگاهت، پیوند صبح و ساحل

بازآ که در هوایت، خاموشی جنونم،

ای جویبار جاری! زین سایه برگ مگریز

                                     کاینگونه فرصت از کف، دادند بی‌شماران.

یا هو

صدا...صدای جان

 كجا سفر رفتي؟

كه بي خبر رفتي؟

این لحظه در هوای تو . گمشده در صدای تو

من عاشقم مجنون تو . گمگشته در بارون تو

مجنون لیلی بی خبر در کوچه های در به در

مست و پریشون و خراب . هر آرزو نقش بر آب

شاید  که روزی عاقبت آروم بگیرد در دلت

کنار هر ستاره ای نشسته ابر پاره ای

من از  تبار سادگی بی خبر از دلدادگی

عاشقم...

ماه شدی ابر شدم...اشک شدم صبر شدی

برف شدم آب شدی...قصه شدم خواب شدی

لیلای من در یای من... آسوده در رویای من

این لحظه در هوای تو ...گمشده در صدای تو

من عاشقم مجنون تو...گمگشته در بارون تو

مجنون لیلی بی خبر در کوچه ها ی دربه در

مست و پریشون و خراب هر آرزو نقش بر آب

شاید که روزی عاقبت آروم بگیرد در دلت

به نام خدا 

آب

آب را گل نکنیم :

در فرو دست انگار

کفتری میخورد آب

یا که در بیشه ی دور

سیره ای پر میشوید

یا در آبادی

کوزه ای پر میگردد .

آب را گل نکنیم :

شاید این آب روان

 میرود پای سپیداری

تا

فرو شوید

اندوه دلی .

دست درویشی شاید

 نان  خشکیده

فروبرده

در آب . 

یا هو

آفتاب عمر من فرو، رفت و

ما هم از، افق چرا...

سر برون نکرد

هیچ صبحدم، نشد فلک...

چون شفق ز خون دل مرا... لاله گون نکرد.

داغ تنهایی

آن قدر با آتش دل ساختم تا سوختم

بی تو ای آرام جان یا ساختم یا سوختم

سردمهری بین که هر کس بر آتشم آبی نزد

گرچه همچون برق از گرمی سراپا سوختم

سوختم اما نه چون شمع طرب در بین جمع

لاله ام کز داغ تنهایی به صحرا سوختم

همچو آن شمعی که افروزند پیش آفتاب

سوختم در پیش مه رویان و بیجا سوختم

سوختم از آتش دل در میان موج اشک

شوربختی بین که در آغوش دریا سوختم

شمع و گل هم هر کدام شعله ای در آتشند

در میان پاکبازان من نه تنها سوختم

جان پاک من رهی خورشید عالمتاب بود

رفتم و از ماتم خود عالمی را سوختم

رهی معیری

شاهد افلکی

چون زلف تو ام جانا در عین پریشانی

چون باد سحرگاهم در بی سر و سامانی

 من خاکم و من گردم من اشکم و من دردم

تو مهری و تو نوری تو عشقی و تو جانی

خواهم که ترا در بر بنشانم و بنشینم

تا آتش جانم را بنشینی و بنشانی

ای شاهد افلاکی در مستی و در پاکی

من چشم ترا مانم تو اشک مرا مانی

در سینه سوزانم مستوری و مهجوری

در دیده بیدارم پیدایی و پنهانی

من زمزمه عودم تو زمزمه پردازی

من سلسله موجم تو سلسله جنبانی

از آتش سودایت دارم من و دارد دل

دلغی که نمی بینی دردی که نمی دانی

دل با من و جان بی تو نسپاری و بسپارم

کام از تو و تاب از من نستانم و بستانی

ای چشم رهی سویت کو چشم رهی جویت ؟

روی از من سر گردان شاید که نگردانی 

همه شب چه بی قرار

همه روز در انتظار

...

اگه دستم به جدایی برسه
اونو از خاطره ها خط می زنم
از دل تنگ تمومه ادم ها
از شب و روز خدا خط می زنم
اگه دستم برسه به اسمون
با ستاره ها قیامت میکنم
نمی ذ ارم کسی عاشق نباشه
ماه و بین همه قسمت میکنم

وقتی گاهی من و دل تنها می شیم
حرفهای نگفتنی را میشه دید
میشه تو سکوت بین ما دوتا
خیلی از ندیدنی ها رو شنید
قصه جدایی ما آدم ها
قصه دوری ماست از خودمون
دوری من و تو از لحظه عشق
قصه سادگی گمشدمون

اگه دستم به جدایی برسه
اون از خاطره ها خط می زنم
از دل تنگ تموم آدم ها
از شب و روز خدا خط می زنم
اگه دستم برسه به آسمون
با ستاره ها قیامت می کنم
نمی ذارم کسی عاشق نباشه
ماه و بین همه قسمت می کنم

 گوش دادن آهنگ

باران که می بارد تو می آیی

باران گل  باران نیلوفر

باران مهر و ماه   آیینه

باران شعرو شبنم و شبدر

باران که می بارد تو در راهی

از دشت شب تا باغ بیداری

از عطر عشق و آشتی لبریز

با ابر و آسمان جاری

غم می گریزد غصه می سوزد

شب می گدازد سایه می میرد

 تا شعر باران تو  می گیرد

  تا شعر بارن تو می  گیرد .

   عمر من به غمت شد طی   

   تو بی من  من و غم تا کی 

                            وصلت را ز خدا خواهم

به نام خدا 

ای که مهجوری عشاق روا میداری

عاشقانرا زبر خویش جدا میداری

تشنه ی بادیه را هم به زلالی دریاب

به امیدی که درین ره بخدا میداری

دل ببردی و بحل کردمت ای جان لیکن

به ازین دار نگاهش که مرا میداری

 ساغر ما که حریفان دگر مینوشند

 ما تحمل نکنیم ار تو روا میداری

یا هو

به نام خدا

مکن از خواب بیدارم خدارا

که دارم خلوتی خوش با خیالش

چرا حافظ چو می ترسیدی از هجر

نکردی    شکر   ایام       وصالش...حافظ

یا هو

دوست

همه ذرات جان پیوسته با دوست

همه اندیشه ام اندیشه اوست

نمی بینم به غیر از دوست اینجا

خدایا این منم یا اوست اینجا ؟

 آهوی زخمی در دشت چگونه رهدا

 
 مانده او تنها تنها ز پا می فتدا 

  من درد تو را زدست آسان ندهم

 دل بر نکنم زدوست تا جان ندهم

از دوست بیادگار دردی دارم

 کان درد بصد هزار درمان ندهم

   یادگار دوست     

                    مگه نه؟

من و تو قصه ی یک کهنه کتابیم . مگه نه؟
یه سوالیم ، یه سوال بی جوابیم  . مگه نه؟
یه روزی قصه ی پرغصه ی ما تموم میشه
آخرش نقطه ی پایان کتابیم . مگه نه؟
پشت هم موج بلا میشکنه و جلو میاد
وای بر ما که رو آب مثل حبابیم . مگه نه؟
کی میگه ما با همیم ، ما که با هم جفت غمیم
دو تا عکسیم و به زندون یه قابیم . مگه نه؟

ای خدا ابر محبت چرا بارون نداره

آسمون خشکه و ما تشنه ی ابریم . مگه نه ؟
کار دنیا رو که چشمم دیده بود گفت به دلم
ما دو تا پنجره ی رو به سرابیم . مگه نه . مگه نه ؟

 مست بودم ندیدم روی یار...

یا هو

گر بیدل و بی دستم وز عشق تو پا بستم

صد بند که بشکستم آهسته که سر مستم

در مجلس حیرانی جا نیست مرا

زان شد که تو میدانی آهسته که سر مستم

پیش آی دمی جانم زین بیش مرنجانم

ای دلبر خندانم آهسته که سر مستم

         
  بگذار سر به سینه ی من تا که بشنوی

       آهنگ اشتیاق دلی درد مند را

              من چرا دل به تو دادم که دلم می شکنی

            یا چه کردم که نگه باز به من می نکنی

                                دل و جانم به تو مشغول و نظر در چپ و راست

                                            تا ندانند حریفان که تو منظور منی                          دیگران چون بروند از نظر از دل بروند 

                                                            صراحیه        

   و هر لحظه

   یاد او

   میآمد

 تراوش عشق

 برکشید هر چه غبار محزون را !

 رخساره ام ندیدی!

 ندیدی چشم بیقرارم

 تا آسمان رهایی

 چه معصومانه پر کشید !!!

  رها رها رها

  مثل قاصدک های جان پاک

 مست از صراحیه

 و

 هر لحظه

 یاد او

 می آمد

  و هیچ وحشتی دیگر

  هجوم نمیاورد

  تا آن دور دست درون

 نگاهم غرق بود در شوق رهایی

 و هر لحظه

 یاد او

 میآمد.

از ح.ن ۲۹ خرداد۸۷.تهران

بگذار اشتیاقم در حضور بماند

و

این همه تاریکی که شکوه میکنند !!!

نظاره نکنم

من در باغ خاطرم

هر چه زیباییست

سبز می اندیشم .                           از. ح.ن

به نام خدا

میخواستم از روزگار شکایتی کنم فهمیدم چقدر

 بی ادب شدم پس سکوت را برتر دیدم ...از ح.ن

یا هو

وقتی دستام خالی باشه

وقتی باشم عاشق تو

غیر دل چیزی ندارم

که بدونم لایق تو

دلمو از مال دنیا

به تو هدیه کرده بودم

با تموم بی پناهی

به تو تکیه کرده بودم

هر جا بودم با تو بودم

هر جا رفتم با تو رفتم

تو سبک شدن تو رویا

همه جا به تو رسیدم.

تو سبک شدن

تو رویا

همه جا به تو رسیدم ...

منم مستی و اصل من می عشق

بگو از می بجز مستی چه زاید

   بدون اینو که دل من

              شده جادو به طلسمت

افتادن از چشمهای توست !!!

به نام خدا

میخواهم گلم باشی ...

تو باز بشی ومن احساست کنم

سبز باشی

و من نظاره کنم

  .....             تاعشق را معنا کنم 

 یا هو

 به نام دوست که هر چه دارم از اوست

لبان من قصه ی عشق را چه زیبا معنا کرد .

بیا تا در حضور محبت

نام تو را

بزبان بیاورم .

ای دوست.

از ح.ن

به نام خدا

میهمان نجابت توام :

مثل عشق.... مثل باد..... مثل فنای در  یار

بگذار تنم آرام گیرد

با صدای آب ...

من در تو زیستم و اکنون رویایی غیر از تو نیست در دلم

ح.ن

 این همه لشکر افکار که در  آن سوی من است همه اش زیر سر ظرف خراب و دل بیمار من است .

 یا علی  همواره با علی

زیبا

   چقدر تنفس آفتاب در رنگین کمان عشق زیبا بود .

      به آرامش بادها می اندیشم

   به هم آوازی برگهای یک درخت

   به شعور نور و به وسعت آسمان آبی

                         و آن تک درخت که نیایش میکرد .

ح.ن

                             فهرستی از آثار

• مثنوی موسی و شعبان
• بهاران ابیدر
• شعروعرفان (بنمای رخ)
• یادگار دوست
• ساقی نامه و صوفی نامه ۱
• ساقی نامه و صوفی نامه ۲
• نجوا
• بشنو از نی
• سخن تازه
• دیوان شمس
• لاله بهار
• شورانگیز
• درگلستانه
• زمستان
• کنسرت اساتید موسیقی
• گل صدبرگ
• آتش در نیستان
• چاوش ۲
• چاوش ۴
• چشم به راه
• کنسرتی دیگر
• دل شیدا
• کیش مهر
• مطرب مهتاب رو
• بی قرار
• حیرانی
• غم زیبا
• سفر به دیگر سو
• کتاب ریاضت

شهرام ناظری

شهرام ناظری خواننده و استاد موسیقی ایرانی است.

وی در خانواده‌ای اهل موسیقی در کرمانشاه به‌دنیا آمد.

 در ۸ سالگی وارد گروه اهل عرفان شد.

در ۱۱ سالگی اولین کار وی از تلویزیون ملی ایران پخش شد.

از آن پس شروع به فرا گیری ردیف آوازی ایران نمود.

در همین ایام علاقه‌مند به موسیقی عرفانی و ادبیات معاصر ایران

علی الخصوص مولانا و عطار شد.

استادان وی جمعی از بزرگان موسیقی سنتی ایران

 از جمله عبدالله دوامی، نور علی برومند و محمود کریمی بودند.

وی همچنین برنامه‌های زیادی با دو گروه مشهور عارف و شیدا

اجرا کرده است و صاحب آثار ضبط شده زیادی می‌‌باشد.

                   یا هو

  نه بسته ام به کس دل
  نه بسته کس به من دل
  چو تخته پاره بر موج
  رها رها رها من

   ز من هر آن که او دور
   چو دل به سينه نزديک
   به من هر آنکه نزديک
   از او جدا جدا من

  نه چشم دل به سويي
  نه باده در سبويي
  که تر کنم گلويي
  به ياد آشنا من

 

 ستاره ها نهفته

  در آسمان ابري
 

 دلم گرفته اي دوست
 

  هواي گريه با من
 

   هواي گريه با من

 یا هو