به نام خدا

قربون کبوترای حرمت امام رضا

قربون لطف و صفا و کرمت امام رضا

 امام رضای مهربون  :دوست دارم صدات کنم تو هم منو صدا کنی

السلام علیک یا امام رضا ع

 امام رضا ای رئوف و ای رحیم : ضامن این آهوی دور از وطن افتاده باش

بلبل از فیض گل آموخت سخن ورنه نبود           این همه قول و غزل تعبیه در منقارش 

اللهم صلی علی  علی بن موسی الرضا المرتضی ع

۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸

یا فاطمه المعصومه اشفعی لنا فی الجنه

یا هو

به نام خدا

الهی به مستان میخانه ات

 به عقل آفرینان دیوا نه ات

الهی به آنان که در تو گمند

نهان از دل و دیده ی مردمند

الهی مست شراب نا خورده ایم

یا هو

به نام خدا

میهمان خداییم بیاییم ازین خوان سراسر لطف کمی هم بچشیم

ماه پر برکت رمضان بر همه ی میهمانان حقیقی مبارکباد

.....

خداوندا مرا در این روز برای بپا داشتن دستورت نیرو بخش و شیرینی یاد خودت را در این روز

 به من بچشان و ادای سپاسگزاریت را در این روز

 به من الهام کن به حق کرم خود و در این روز

 مرا به  نگاه داشتن خود  به پرده پو شی ات  نگه دار ای بینا ترین بیننده گان

((دعای روز چهارم ماه مبارک رمضان ))

یا هو

به نام خدا

حافظ

دوش با من گفت پنهان کارداني تيزهوش گفت آسان گير بر خود کارها کز روي طبع وان گهم درداد جامي کز فروغش بر فلک با دل خونين لب خندان بياور همچو جام تا نگردي آشنا زين پرده رمزي نشنوي گوش کن پند اي پسر و از بهر دنيا غم مخور در حريم عشق نتوان زد دم از گفت و شنيد بر بساط نکته دانان خودفروشي شرط نيست		و از شما پنهان نشايد کرد سر مي فروش سخت مي‌گردد جهان بر مردمان سختکوش زهره در رقص آمد و بربط زنان مي‌گفت نوش ني گرت زخمي رسد آيي چو چنگ اندر خروش گوش نامحرم نباشد جاي پيغام سروش گفتمت چون در حديثي گر تواني داشت هوش زان که آن جا جمله اعضا چشم بايد بود و گوش يا سخن دانسته گو اي مرد عاقل يا خموش
ساقيا مي ده که رندي‌هاي حافظ فهم کرد آصف صاحب قران جرم بخش عيب پوش   یا هو

به نام خدا

ساقيا برخيز و درده جام را ساغر مي بر کفم نه تا ز بر گر چه بدناميست نزد عاقلان باده درده چند از اين باد غرور دود آه سينه نالان من محرم راز دل شيداي خود با دلارامي مرا خاطر خوش است ننگرد ديگر به سرو اندر چمن		خاک بر سر کن غم ايام را برکشم اين دلق ازرق فام را ما نمي‌خواهيم ننگ و نام را خاک بر سر نفس نافرجام را سوخت اين افسردگان خام را کس نمي‌بينم ز خاص و عام را کز دلم يک باره برد آرام را هر که ديد آن سرو سيم اندام را
صبر کن حافظ به سختي روز و شب عاقبت روزي بيابي کام را   یا هو

به نام خدا

یا هو

اعیاد شعبانیه بر همه ی مسلمانان مبارک

به نام خدا

 الهی در این ماه که ماه خودت میباشد

خلوص نیت عنایت بفرما

آمین

یا هو

به نام خدا   

الهی ظاهر مرا به طاعت خودت و باطنم را به محبت خودت و قلبم را به

 معرفت و شناخت خودت و روحم را به مشاهده ی خودت منور گردان.

                                                             یا هو 

 طبیعت به جلوه گری آمد

و

 اینک اندیشه ای مهربان و صمیمی  زندگی را طراوت

بخشید

می بینی آسمان همه ی  زمین را شست

حالا این خاک پاک *حاصلخیز تر از همیشه

در انتظار محصول تازه ای...

ح.ن...فروردین ۸۸

بوی باران

بوی سبزه ...بوی خاک

 شاخه های باران خورده... پاک.

 یا هو

به نام خدا

ار نباشد سوز دل  دل را چه سودی داشتن

بهر امید ثمر باید شجر  را کاشتن

۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸ 

به نام خدا

مهربان فصل بهار، رویش سبز تو مبارکباد.

تا که ویرانه نگشتی این لباس سبز را

از دوست تحفه نگرفتی

ومیپنداشتم

 در سکوت سرد زمستان وقتی به تنهایی

با خویش خلوت گرفتی مثل اینکه همه در خواب بودند ...

واز این وقایع بی خبر!!!

طراوت طبیعت مبارک باد .

ح.ن. 20اسفند 87

یا هو 

 اللهم عجل لوليک الفرج

سلام بر شهدا ی راه حق

 سلام بر شاهدان شهید

سلام بر رزمندگان اسلام

سلام بر شهید ان کربلای غزه

سلام بر مهدی عج

یا فارس الحجاز ادرکنی یا ابا صالح المهدی ادرکنی

ادرکنی

اللهم عجل لوليک الفرج

*****

*****

*****

الهی غم دل با که بگویم که غمخوار تویی

ایام بر همه ی سوگواران علی ع

تسلیت باد

مقداری از صحبت جان با جانان:

 میخواهم فریادغریبیت را دوباره با سکوت ادامه دهم

بعد از گذشت سالها مثل اینکه

قرار این است که تو مظلوم بمانی و کسی از دلت

آگاهی نیابد.!!!

روزها فکر من این است و همه شب سخنم

 که چرا غافل از احوال دل خویشتنم

من برای بدست آوردن جرعه ای صداقت

با دل خویش پیمانها بستم

من برای صبوری و خلوص نیت با مهربانم

سخنها و نیایش ها کردم

اگر قصوری دارم

اگر نتوانستم به قولم وفا کنم

 بار الها از بی لیاقتی من است

عزیزان و سروران و مهربانان درگاهت این سحرگاهان

برای دلی که میخواهد زیبا بیاندیشد

اما...

جفای نفس اور ا مجال نمیدهد

سر به سجده ی عشق میآ ورند

و

دعاگوی حقیر میباشند.

من از همه ی عزیزانم درخواست بخشش میکنم.

اگر با کلامی ...جمله ای...  از من رنجیده خاطرند .

من عاشقانه حضور پیدا کردم

و حضور دارم.

به محبتش که مهربانترین مهربانان است.

به فدای هر چه عزیز  و مهربان خدا دوست.

ح.ن

یا هو

به نام خدا

ماه رمضانم :

مبادا  ماه تو پایان پذیرد

ولی  این بنده ات سامان نگیرد

الهی از تو میخواهم در این شبهای عزیز

وصال جان با جانان

همه ی دوستانم را

و

همه ی دوستان دوستانم را

و

همه ی آنانکه

تو را جستجو کردند به بهترینها

بیامرزی و قدری نصیبشان فرمایی

ای مهربانترین مهربانان

آمین رب العالمین

از همه ی محبان علی

التماس دعای مخصوص

باشد که آمرزیده شویم

یا

علی علی علی علی علی علی  علی علی علی علی علی علی علی علی علی علی علی علی علی  علی علی علی علی علی علی علی علی علی علی علی علی علی علی  علی علی علی

علی علی علی علی ع

ديريست که ما منتظر روي تو هستيم

   ما بند نجابت به تن اسم تو بستيم

     ديريست که دلداده ما خانه نشين است

    جاي قدمش بوسه به صد چاک زمين است

         پلک دلم امشب به نبودت پر درد است

      اين فصل کبود از غم هجران تو سرد است

         اي ساقي دلهاي جهان مست نگاهت

   اين ماه فرومانده ز چشمان سياهت

     ديريست که ما منتظر و خانه بدوشيم

        وقتي که قمر نيست همه تا رو خموشيم

    اي صاحب اين ثانيه ها پس تو کجايي

      فهميده ام اين جمعه گذشت و نمي يايي

      ديريست که در جمعه همه مست غروييم

  از ناله پريم وغزل سنگ و رسوبيم

یاهو 

به نام خدا

میلاد

کریم

اهل بیت

مبارکباد

یا هو

خانه ی سودا دلم

.

.

.

در طلبت    رفت       به هر جا دلم

در طلب        زهره رخ         ماه رو

 

می نگرد           جانب بالا         دلم

فرش غمش         گشتم     و             آخر ز بخت

 

رفت بر این        سقف مصفا    دلم

 

آه که امروز             دلم را چه شد  !!!

 

دوش چه گفته است کسی   با دلم

از  طلب گوهر               گویای عشق

 

موج زند         موج       چو دریا دلم

 

روز شد    و  چادر شب      می درد

 

در پی آن عیش           و تماشا دلم

 

از دل تو   در دل من        نکته​هاست

 

آه چه ره است          از دل تو تا دلم

گر نکنی                 بر دل من رحمتی

 

وای دلم        وای دلم          وا دلم

  

ای تبریز          از هوس شمس دین

 

 

چند رود سوی ثریا دلم

 

 

 

 

 

 

 

باز آی و دل تنگ مرا مونس جان باش

وین سوخته را محرم اسرار نهان باش

زان باده  که  در میکده عشق  فروشند

ما را دو سه ساغربده و گو رمضان باش

در خرقه چو آتش زدی ای عارف سالک

جهدی کن وسر حلقه رندان جهان باش

دلدار   که  گفتا به توام دل  نگرانست

گو میرسم اینک به سلامت نگران باش

خون شددلم ازحسرت آن لعل روانبخش

ای درج محبت به همان مهرونشان باش

تا  بر دلش  از غصه  غباری  ننشیند

ای سیل سرشک ازعقب نامه روان باش

یا هو 

به نام خدا

گویند عارفان هنر و علم کیمیاست

وان مس که گشت همسر این کیمیا   طلاست

صدای عشق را باید از درون پاک جست

صداقت شرط اول عاشقیست

گر مرد رهی

بسم الله

.

.

.

ای دوستان یکدله من کیستم ؟

من کیستم؟ !!!!!

 یا هو

اي صبا نكهتي از خاك ره يار بيار

حافظ علیه الرحمه میفرماید:

بگرفت کار حسنت چون عشق من کمالی

خوش باش زانکه نبود این هردو  را زوالی

در وهم مینگنجد کاندر تصور عقل

 آید بهیچ معنی زین خوبتر مثالی

چون من خیال رویت جانا بخواب بینم؟

کز خواب می نبیند چشمم بجز خیالی

شد حظ عمر  حاصل گر زانکه با تو مارا

هر گز  بعمر روزی روزی شود وصالی

آندم که با تو باشم  یکسال هست روزی

واندم که بی تو باشم یک لحظه هست سالی

رحم آر بر دل من کز مهر روی خوبت

شد شخص ناتوانم باریک چون هلالی

حافظ مکن شکایت گر وصل دوست خواهی

زین بیشتر بباید بر هجرت احتمالی

 تقدیم به آنانکه عشق حقیقی

را ادراک میکنند

 دختر جوانی چند روز قبل

از عروسی آبله سختی

گرفت و بستری شد.

نامزد وی به عیادتش رفت

و در میان صحبتهایش از

 درد چشم خود نالید.

 بیماری زن شدت گرفت

و آبله تمام صورتش را

پوشاند.

 مرد جوان عصازنان به عیادت نامزدش میرفت

و از درد چشم مینالید.

موعد عروسی فرا رسید.

زن نگران صورت خود که آبله آنرا از شکل

 انداخته بود

و شوهر هم

که کور شده بود.

 مردم میگفتند چه خوب عروس نازیبا

همان بهتر که شوهرش نابینا

باشد.

 20 سال بعد از ازدواج زن از دنیا رفت،

 مرد عصایش

را کنار گذاشت و چشمانش را گشود.

همه تعجب کردند. مرد گفت: "

من کاری جز شرط

عشق را به جا نیاوردم". 

به نظرم داستان جالبی بود براتون در نظر گرفتم.

امیدوارم مورد قبول عزیزان  باشد.

حلول ماه رمضان بر همه مسلمانان

مبارکباد

زندگي » زيباست، كو چشمي كه « زيبائي » به بيند ؟

كو « دل آگاهي » كه در « هستي » دلارائي به بيند ؟

صبحا « تاج طلا » را بر ستيغ كوه، يابد

شب « گل الماس » را بر سقف مينائي به بيند

ريخت ساقي باه هاي گونه گون در جام هستي

غافل آنكو « سكر » را در باده پيمائي به بيند

شكوه ها از بخت دارد « بي خدا » در « بيكسي ها »

شادمان آنكو « خدا » را وقت « تنهائي » به بيند

« زشت بينان » را بگو در « ديده » خود عيب جويند

« زندگي » زيباست كو چشمي كه « زيبائي » به بيند ؟

(( بيست و نهم تير   1351 ))

سُکر:مست شدن - حالتی که بر اثر نوشیدن باده و غیره در شخص ایجاد میشود

که باده را  نوشیدن جان از می هستی بود

یا هو 

ای امان از فراقت آمان

آمان آمان آمان آی آمان

به نام خدا

صیاد

چون صيد به دام تو به هر لحظه شکارم

آهسته بگو با من سر بسته بگو با من

مرا گویی چونی

چونم ای دوست

 جگر پر درد و دل خونم ای دوست

.

.

.

حدیث عاشقی بر من رها کن

 تو لیلی شو که من مجنونم  ای دوست

مبتلا

نه هم زباني نه هم نوايي

تا بگويم من زعشقت حكايتي

نه مهرباني نه چاره سازي

تا كنم از سوز پنهان شكايتي

شكايتي....

نواي مني بي نواي تو ام

بلاي مني مبتلا ي تو ام

سرود مني چنگ عود مني

وجود مني تار و پود مني

منم غباري به كوي تو

منم كه مستم به بوي تو

به بوي تو....

من كه در دام هلاك افتا ده ام

من كه چون اشكي به خاك افتاده ام

عاشقي ديوانه اي افسرده جانم

بي دلي بي حاصلي بي آشيانم

من كيم درد آشنايي بي نصيبي بي نوايي

منم غباري به كوي تو

منم كه مستم به بوي تو

به بوي تو.

صحبت عافيتت گر چه خوش افتاد اي دل

جانب عشق عزيز است فرومگذارش

هین  سخن تازه بگو  تا دو جهان  تازه شود

 وارهد  از حد جهان   بی حد و اندازه  شود

خاک سیه بر سر او   کز دم تو    تازه  نشد

یا همگی   رنگ شود   یا   همه آوازه شود

هر که شدت حلقه ی در زود برد حقه ی  زر

خاصه  که  در باز کنی  محرم دروازه   شود

آب چه دانست  که او گوهر   گوینده   شود

خاک چه دانست که او غمزه ی غمازه شود

روی کسی  سرخ نشد  بی مدد  لعل لبت

 بی تو  اگر سرخ بود   از اثر     غازه  شود

ناقه ی صالح چو  زکه  ز او یقین گشت مرا

کوه   پی مژده ی  تو  اشتر جمازه    شود

راز نهان دار   و  خمش  ور خمشی تلخ بود

آنچ  جگر سوز بود    باز   جگر سازه  شود

بده تا بنوشم بیاد کسی

 که هست از غمش در دلم خون بسی

من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش

 هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت

به نام خدا 

جز یاد دوست هر چه کنی عمر ضایعست

جز سر عشق هر چه بگویی بطالتست

یا هو

ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست

منزل آن مه عاشق کش عیار کجاست

شب تار است و ره وادی ایمن در پیش

آتش طور کجا موعد دیدار کجاست

هر که آمد بجهان نقش خرابی دارد

در خرابات بگویید که هشیار کجاست

آنکسست اهل بشارت که اشارت داند

نکته ها هست بسی محرم اسرار کجاست؟؟؟

هر سر موی مرا با تو هزاران کار است

ما کجاییم و ملامتگر بیکار کجاست

باز پرسید ز گیسوی شکن در شکنش

کاین دل غمزده سر گشته گرفتار کجاست

عقل دیوانه شد آن سلسله ی مشکین کو

دل زما گوشه گرفت ابروی دلدار کجاست

ساقی و مطرب و می جمله مهیاست ولی

عیش بی یار    مهیا نشود    یار کجاست

حافظ   از باد خزان   در چمن دهر   مرنج

فکر معقول بفرما    گل بی خار  کجاست؟

...................

 ...................

بده ساقی آن می که تا دم زنیم

قلم بر سر هر دو عالم زنیم

سبک باش و رطل گرانم بده

 وگر فاش نتوان نهانم بده

 که در اتش است این دل روشنم...

یا هو

            به میخانه آی و صفا را ببین   

            مبین خویشتن را، خدا را ببین 

             که چیزی نبینی به غیر از خدا

                               یا هو

صدای جان :

در طلب گوهر در یای عشق

موج زند

موج

چو دریاست

چودریاست

 چو دریاست دلم

گرنکنی بر دل من رحمتی

وای دل و وای دل و وا دلم

صبا بکوی عزیزان روضه ی رضوان

سلام ما بحضور عزیز ما برسان

علامه حسن زاده آملی

به نام خدا

صدایت میکنم

 تا به جان

عاشقان

صادق

نظری فرمایی

گاه گاه از درد غبار دلها

چشم به دشمنان دوست

میاندازم...

مرا دریاب تا حضورمطلق تو

 را در آغوش کشم و به هر بیگانه ی

ظالمی ننگرم.ح.ن

 یا هو

به نام خدا 

ناگفته هایی از جان:

الهی:از دشمنان دوست نما مرا دور بدار

اینان امروز با ما از صمیمیت و صداقت

صحبت میکنند

و

هر روز ما در انتظار

ذره ای صداقتیم

الهی صبوری صبوری

یا هو

عید مبعث بر همه ی

مسلمانان جهان

مبارک

باد

صبح بسترم را

بوی گل

آمد.

آسمانم بارید

در حضور

یگانه ی او،

تنهایی را

مست شدم،

سجده گاهم

غرقه در بوسه ی

عشق.

یا هو

یکم شهریور ۸۶

از:ح.ن

اي که بوي باران شکفته در هوايت

ياد از آن بهاران که شد خزان به پايت

شد خزان به پايت بهار باور من

سايه بان مهرت نمانده بر سر من

جز غمت ندارم به حال دل گواهي

اي که نور چشمم در اين شب سياهي

چشم من به راهت هميشه تا بيايي

باغ من بهارم بهشت من کجايي؟

جان من کجايي

سر به زانوي غم نهاده ام ، به گوشه اي نشسته ام

آتشم به جان و خموشم چو ناي مانده از نوا

مانده با نگاهي به راهي که مي رود به ناکجا

اي گل آشنا بيا

بيقرارم بيا

واي از اين غم جدايي

واي از اين غم جدايي

اهل کام وناز را در کوی رندی راه نیست

رهروی باید جهان سوزی نه خامی بیغمی

آدمی در  عالم  خاکی    نمی آید    بدست

عالمی دیگر   بباید ساخت    وز نو آدمی

به نام خدا

       ما شبی دست برآریم ودعایی بکنیم  

غم هجران تو را چاره ز جایی بکنیم

دل بیمار شد از دست   رفیقان ممدی

تا طبیبش   بسر آریم و  دوائی بکنیم

       یا هو

ای صبا نکهتی از خاک ره یار بیار

ببر اندوه دل و مژده ی دلدار بیار

نکته ی روح فزا از دهن دوست بگو

 نامه ی خوش خبر از عالم اسرار بیار

تا معطر کنم از لطف نسیم تو مشام

شمه ای از نفخات نفس یار بیار

به وفای تو که خاک ره آن یار عزیز

بی غباری که پدید آید از اغیار بیار

.

روزگاریست که دل چهره ی مقصود ندید

ساقیا آن قدح آیینه کردار بیار

.

حافظ

مژگان سیه

به مژگان سیه کردی هزاران رخنه در دینم

بیا کز چشم بیمارت هزاران درد بر چینم

الا ای همنشین دل که یارانت برفت از یاد

مرا روزی مباد آندم که بی یاد تو بنشینم

جهان پیر ست و بی بنیاد ازین فرهاد کش فریاد

که کرد افسون نیرنگش ملول از جان شیرینم

به نام خدا

سخنم مست و دلم مست و صفتهای تو مست

همه در هم دگر افتاده و در هم نگرانند

ز هجرانت دل دیوانه دارم

بصحرای غمت کاشانه دارم

به امید وصالت ای گل من

چو بلبل ناله ی مستانه دارم

                    یا هو

با خلق خدای مهربانی چه خوش است

بی جاه و مقام زندگانی چه خوش است

یا هو

میلاد علی ع فرزند کعبه بر همه ی شیعیان مبارکباد.

                          یا هو